Skip to main content

إن لم تعودوا كالأطفال

عن علو شي 10000 كم، بسرعة 827 كم/س أنا قاعد بطيّارة MEA المتوجّهة لروما، مادد إجريّي، earphones بدينيّي عم إتسمّع على موسيقى رايقة...
قاعد على الشبّاك، على يميني couple معن ولد إسمو Luca عمره 4 أشهر، عايشين بروما، الرجال إيطالي والمرا نصّ لبنانيّة، نصّ طليانيّة... تفاصيل يمكن ما تهمّكن ولكن خلّتني فكّر بشغلي مهضومة:
من أوّل ما قعدو حدّي بالطيّارة وLuca عم يطّلع فيّي ويضحكلي، ضحكته رائعة! حاسس حالي خاصّةً مع منظر السما والغيوم على يميني، مع شي ملاك طاير بالسما. متل كأنّو بضحكته وبنظراته عم يقلّي:
"ميراب انبُسِط! الحياة حلوة، عيشها ببساطة وما تعتلّ همّ شي، الله بيدبّر. خلّي الإبتسامة دايمًا على وجهك، لأنّو من خلالها بتقدر تعكس صورة الله... الله إله بشوش، بيضحك دايمًا وبدّو منّك تكون على صورته... خلّي روح الطفل دايمًا حيّة فيك. إنتو الكبار، مع هموم الحياة وكلّ تعقيداتها، بتنسوا حقيقتكن وبتصيروا متل "البوم"، دايمًا عابسين، مهَمِهمين، وبتنسوا إنّو بالحقيقة الحياة عالأرض منّا إلاّ مرحلة. كرمال هيك استفيدوا منها للأخير واعكسوا صورة الله على وجوهكن، وخلّي من خلالكن يشعّ نور الفرح والسلام لعالم غِرِق بالحزن والعنف والظلمة..."
أنا بشكرك Luca، يمكن من دون قصدك عملت هالشي، ولكن اعطيتني نفحة رجاء ورسمتلّي بسمة على وجهي خلّتني صدّق إنّو عنجدّ الحياة حلوة... انشالله بسّ إنزل عالأرض ما إنسى فرحة "السما"
26 نيسان 2011 (11.19 توقيت بيروت)

Comments

  1. PetiteApril 30, 2011 at 4:22 PM

    :D i like

    ReplyDelete
  2. Ta mamanApril 30, 2011 at 6:21 PM

    Ya 7abibi inta, quand tu souris, tu es aussi beau que Luca et tu me fais penser exactement de la même manière que Luca t'a fait réfléchir. je t'aime ya zghir inta yalli mich lezim tekbar w teb2a sabi zghir bi alb Jésus!

    ReplyDelete
  3. jessMay 3, 2011 at 11:39 PM

    mirabo is everybody's "luca" :D

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

الزواج المسيحي...نَعَم أبديّة

قرّبت الصيفية وبلّش موسم الأعراس الطويل وبلّشت معه الأسئلة اللّي ما بتُخلص ويلّي بكلّ موسم أعراس بطرحها على ذاتي أمام التناقضات بهالموضوع، وتسخيف الناس لهالسرّ العظيم... كلّ مرّة بكون فيها بعرس واقف على المذبح فوق عم إتأمّل الناس والعرسان، بحسّ بغصّة بقلبي لماّ شوف إنّو أغلبيّة الناس الحاضرين، جايين يحضروا شي "مسرحيّة": بنات "كما خلقتني يا ربّ"؛ ناس عم تتحدّث وتحكي بالكنيسة، عروس عم تاخد " pose " للمصوّرين من ميلة، ومن ميلة تانية عم تسأل الإشبينة إذا ال" make-up " بعدو ظابط؛ عريس مشوّب وعم ينفّخ مش مصدّق تخلص الرتبة ويفلّ... قدّام هالمشهد الشائع تقريبًا بكلّ الأعراس، كلّ مرّة بسأل حالي نفس السؤال: عارفين شي هالشخصين شو عم يصير بهاللحظات؟ واعيين شي إنّو إبتداءً من هاللحظة، ما جمعه الله لا يفرّقه إنسان . وبالتالي من هاللحظة بالذات صاروا جسد واحد لكلّ العمر؟ واعيين شي إنّو الزواج هوّي مسؤوليّة ومسيرة حياة ، وهالعرس منّو إلاّ البداية ، وبأنّو هالمسيرة طويلة ورح تكون مليانة بأوقات فرح وحزن؟ مستعدّين يا تُرى يدخلوا بهالمشروع؟ وأكتر من هيك لماّ يجي وقت ...
7 comments
Read more

24 ans déjà

24 ans déjà sont passés… 24 ans de vie, 24 ans pleins de souvenirs, pleins de joie et de grâces, sans se vider de quelques moments de tristesse, de douleur et de difficultés. Bref, 24 ans de hauts et des bas… 24 ans de vie… En ce 22 mai de chaque année, je me tiens face à mon existence… je relis ma vie tout en me souvenant de mes origines et en projetant mon avenir… Je réalise que je suis comblé de grâces… Mes pensées volent en ce jour vers Celui qui m’a conçu et qui respire « vie » chaque instant en moi… Je le remercie pour tout ce qui m’a donné et qu’il continue à me donner… Je Te remercie Seigneur non pas uniquement pour ce que tu me donnes, mais même pour ce dont tu me prives, car Toi mon Dieu, tu connais plus que moi ce qui est meilleur pour moi et tu connais surtout ce qui me permet mieux de grandir en Toi… Merci pour mes parents qui m’ont engendré et qui m’ont élevé, merci pour papa, merci pour maman, merci pour mes frères, merci pour toutes les personnes que tu as mi...
6 comments
Read more

Crois à ta croix

Le problème de l’homme d’aujourd’hui   - et je pense qu’il a été ainsi pour toujours – c’est qu’il veut le Bonheur à tout prix, mais sans la moindre souffrance. En contemplant la Croix du Christ le jour du Vendredi Saint lors du chemin de la Croix, puis, plus tard, en regardant à Rome les plusieurs photos du nouveau bienheureux Jean-Paul II s’attachant à la Croix du Christ, j’ai pensé au mystère de la Croix dans la vie de l’humanité en général et dans ma vie en particulier. Je suis une personne qui, comme toute autre personne « normale », cherche le bonheur. Mais, dans cette longue quête toujours inachevée, je rencontre à plusieurs reprises des difficultés qui me découragent et me désespèrent. Ma première réaction a toujours été : « Pourquoi Seigneur ? Je veux et je fais mon possible pour être heureux et pourtant je n’arrive jamais… Pourquoi me rends-tu cette tâche assez difficile ? » Je n’ai jamais eu une réponse personnelle assez convaincante...
5 comments
Read more